პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ საქართველოს კანონის მიხედვით, მონაცემთა დაცვის ოფიცრის დანიშვნა ყველა ბიზნესისთვის სავალდებულო არ არის, თუმცა ნაწილისთვის ეს არის მკაცრი სამართლებრივი ვალდებულებაა, რომლის არასწორმა შეფასებამ შეიძლება რეალურ რისკამდე მიგვიყვანოს. საქმე არა იმაშია, ამუშავებთ თუ არა პერსონალურ მონაცემებს, არამედ იმაში, აკმაყოფილებთ თუ არა კანონისმიერ ზღვარს.
სამართლებრივი ტესტი: 33-ე მუხლი
კანონის 33-ე მუხლი მონაცემთა დაცვის ოფიცრის დანიშვნას ავალდებულებს კონკრეტულ სუბიექტებს:
- საჯარო დაწესებულებებს
- სადაზღვევო ორგანიზაციებს / კომერციულ ბანკებს /მიკროსაფინანსო ორგანიზაციებს და საკრედიტო ბიუროებს
- ელექტრონული კომუნიკაციის კომპანიებს
- ავიაკომპანიებსა და აეროპორტებს
- სამედიცინო დაწესებულებებს.
იგივე ვალდებულება ვრცელდება ნებისმიერ დამმუშავებელსა თუ უფლებამოსილ პირზე, დარგის მიუხედავად, თუ ის ამუშავებს მონაცემთა სუბიექტების მნიშვნელოვანი რაოდენობის მონაცემებს ან ახორციელებს ფიზიკურ პირთა ქცევის სისტემურ და ფართომასშტაბიან მონიტორინგს.
ეს ორმაგი ტესტია: საქმიანობის სფერო ან დამუშავების მასშტაბი და ხასიათი. პატარა კლინიკა და მსხვილი ფინტექ პლატფორმა – ორივე შეიძლება მოხდეს ამ წესის ქვეშ, სულ სხვადასხვა მიზეზით, ამიტომ ანალიზი უნდა დაიწყოს სუბიექტის რეალური საქმიანობით და არა დარგის სახელწოდებით.
რას ნიშნავს ფართომასშტაბიანი დამუშავება
“მნიშვნელოვან რაოდენობა” – ამ ზღვარს ქვემოთ საკითხი დამოკიდებულია იმაზე, არის თუ არა მონიტორინგი სისტემური და ფართომასშტაბიანი მოცულობით, რომელსაც სახელმწიფო აუდიტის სამსახური, საქართველოს მონაცემთა დაცვის ორგანო 2026 წლის მარტიდან, ინდივიდუალურად აფასებს.
გენერალური აუდიტორის ცალკე სამართლებრივი აქტი განსაზღვრავს, რომელი დამმუშავებლები თავისუფლდებიან ამ ვალდებულებისგან.
განსაკუთრებული კატეგორია, ფუნქცია და დამოუკიდებლობა
განსაკუთრებული კატეგორიის მონაცემთა, ჯანმრთელობის, ბიომეტრიული, გენეტიკური, ეთნიკური, პოლიტიკური ან რელიგიური მრწამსის, ნასამართლობის შესახებ მონაცემთა დამუშავება თავისთავად ვალდებულებას არ წარმოშობს; მნიშვნელოვანია ამ დამუშავების მასშტაბი და სისტემურობა 33-ე მუხლის მიხედვით. სადაც ოფიცერი დანიშნულია, მისი ფუნქცია საკონსულტაციო და ზედამხედველობითია და არა პასუხისმგებლობის გადამტანი: პერსონალის ინფორმირება, შიდა პოლიტიკისა და ზეგავლენის შეფასების განხილვა, სახელმწიფო აუდიტის სამსახურთან და მონაცემთა სუბიექტებთან კომუნიკაცია და შესაბამისობის მონიტორინგი.
კანონი მოითხოვს რეალურ დამოუკიდებლობას: სათანადო რესურსებს, კონფლიქტური პასუხისმგებლობების არარსებობას და ანგარიშვალდებულებას.
ოფიცერი შეიძლება იყოს თანამშრომელი ან გარე სპეციალისტი, და ერთმა ოფიცერმა შეიძლება რამდენიმე სუბიექტს მოემსახუროს, თუ ფუნქცია ყველგან ჯეროვნად სრულდება.
დარგობრივი აქტუალობა
პრაქტიკაში წესი კატეგორიის მიხედვით ვრცელდება სამედიცინო დაწესებულებებსა და ბანკებზე, ხოლო ტექნოლოგიურ პლატფორმებზე, სატელეკომუნიკაციო კომპანიებსა და მსხვილ ელექტრონულ კომპანიებზე მაშინ, როცა მათი მონიტორინგი ან მონაცემთა მოცულობა კანონისეულ ზღვარს გადალახავს. მცირე საკონსულტაციო კომპანია, რომელიც ჩვეულებრივ კლიენტების მონაცემებს ამუშავებს, ჩვეულებრივ ამ სავალდებულო წესის მიღმა რჩება, თუმცა ოფიცრის ნებაყოფლობითი დანიშვნა მხოლოდ კარგის ნიშანია.
სწრაფი შემოწმება
- ხართ თუ არა ჩამონათვალში შემავალი სუბიექტი: ბანკი, სადაზღვევო კომპანია, ავიაკომპანია ან სამედიცინო დაწესებულება?
- ამუშავებთ თუ არა საქართველოს მოსახლეობის სამი პროცენტის ან მეტის მონაცემებს?
- არის თუ არა თქვენი მონიტორინგი სისტემური და ფართომასშტაბიანი?
- ჩატარებული გაქვთ თუ არა ეს ანალიზი, თუნდაც პასუხი უარყოფითი იყოს?
როგორ დაგეხმარებათ NOMOS GEORGIA
ოფიცრის საჭიროების არასწორმა შეფასებამ, ნებისმიერი მიმართულებით, შეიძლება არასაჭირო ხარჯი ან რეალური რეგულატორული რისკი წარმოშვას.
NOMOS GEORGIA კონსულტაციას უწევს ქართულ და საერთაშორისო ბიზნესებს პერსონალურ მონაცემთა დაცვის საკითხებში, საწყისი შეფასებიდან კვალიფიციური ოფიცრის დანიშვნასა და თანმხლებ მხარდაჭერამდე.
დაუკავშირდით ჩვენს გუნდს შემდეგი შემოწმების დაწყებამდე.
